مقاله ترجمه شده مدل رسانایی حرارتی کامپوزیت‌های پلیمری پر شده

مدلهای نظری و تجربی برای پیش‌بینی رسانایی حرارتی کامپوزیت‌های پلیمر از دهه 1920 بطور خلاصه بیان شدند. تاثیرات شکل ذره، مقدار پرکننده، وضعیت پراکندگی پر کننده‌ها و مانع حرارتی واسط براساس رسانایی حرارتی کامپوزیت‌های پلیمری بررسی می‌شود و تطابق داده‌های آزمایشی با مدل‌های نظری در ادبیاتها موردبحث واقع می‌شود.
سیلیکا با رسانایی حرارتی بالا جهت مخلوط نمودن هم بسپار پلی ونیل- استات (EVA)و به منظور آماده سازی Sio2/ EVA هم غشاهای انتخاب می‌شود. داده‌های آزمایشاتی رسانایی حرارتی هم غشاء‌ها با مدلهای نظری و تجربی کلاسیک مقایسه می‌شود. نتایج نشان می‌دهد که مدل آگاری، مدل مختلط و مدل تراوش رسانایی حرارتی هم غشاءهای را به خوبی پیش بینی می‌کنند.

Abstract: Theoretical and empirical models for predicting the thermal conductivity of polymer composites were summarized since the 1920s.
The effects of particle shape, filler amount, dispersion state of fillers, and interfacial thermal barrier on the thermal conductivity of filled
polymer composites were investigated, and the agreement of experimental data with theoretical models in literatures was discussed. Silica
with high thermal conductivity was chosen to mix with polyvinyl-acetate (EVA) copolymer to prepare SiO
/EVA co-films. Experimental
data of the co-films’ thermal conductivity were compared with some classical theoretical and empirical models. The results show that Agari’s
model, the mixed model, and the percolation model can predict well the thermal conductivity of SiO
/EVA co-films.

تعداد صفحه های فارسی24
تعداد صفحه های انگلیسی9
سال انتشار2011